Stany Zjednoczone

Polska należy do Programu Ruchu Bezwizowego, więc na wyjazd turystyczny lub służbowy do 90 dni obywatele polscy nie starają się o wizę, tylko o ESTA — elektroniczne zezwolenie na podróż, o które wnioskuje się online, bez wizyty w konsulacie. Potrzebny jest paszport do odczytu maszynowego. Na pobyt dłuższy niż 90 dni trzeba wystąpić o wizę odwiedzającego B-1/B-2 w ambasadzie lub konsulacie USA, po rozmowie osobistej, a studia, praca i programy wymiany mają własne kategorie wiz. Ani ESTA, ani wiza nie gwarantuje wjazdu — ostateczną decyzję podejmuje funkcjonariusz Customs and Border Protection na przejściu granicznym.

To zależy od obywatelstwa. Obywatele krajów Programu Ruchu Bezwizowego — w tym Wielkiej Brytanii, większości państw Unii Europejskiej, Japonii, Korei Południowej, Australii i Nowej Zelandii — wjeżdżają na podstawie ESTA na pobyt do 90 dni. Pozostałe narodowości potrzebują wizy, zwykle wizy odwiedzającego B-1/B-2, uzyskiwanej w ambasadzie lub konsulacie USA po rozmowie osobistej.

Co najmniej 72 godziny przed podróżą, choć bezpieczniej jest zrobić to wcześniej — na wypadek opóźnień albo konieczności poprawienia błędu. ESTA jest ważne dwa lata albo do wygaśnięcia paszportu, zależnie od tego, co nastąpi wcześniej, i nie da się go przedłużyć ponad limit 90 dni na jeden pobyt.

Nie. O ostatecznym wpuszczeniu do kraju zawsze decyduje funkcjonariusz Customs and Border Protection na przejściu granicznym, niezależnie od ważnej wizy czy ESTA. Przygotuj się na pytania o cel podróży, zakwaterowanie i środki finansowe.

W większości amerykańskich usług napiwek jest oczekiwany, a nie opcjonalny — 18–20% w restauracjach z obsługą kelnerską oraz w taksówkach i przejazdach zamawianych przez aplikację, dolar lub dwa za drinka w barze i mniejsze kwoty dla obsługi hotelowej oraz bagażowych. Brak napiwku uchodzi za nieuprzejmość, a nie za neutralny wybór.

Jest zdecydowanie zalecane. W Stanach Zjednoczonych nie ma powszechnej opieki zdrowotnej, a leczenie bez ubezpieczenia potrafi kosztować tysiące dolarów nawet przy stosunkowo drobnych dolegliwościach. Pełne ubezpieczenie podróżne z ochroną medyczną jest tu koniecznością, a nie miłym dodatkiem.

To zależy gdzie. Korytarz północno-wschodni Amtraku między Bostonem, Nowym Jorkiem i Waszyngtonem obsługiwany jest często i niezawodnie, ale poza nim i kilkoma innymi liniami zasięg kolei jest ograniczony. Na większości pozostałych tras między miastami loty krajowe albo wynajęty samochód sprawdzają się lepiej niż próba oparcia planu na pociągach.

W niektórych z najbardziej obleganych parków czasami tak. Takie parki wymagają w szczycie sezonu wcześniejszej rezerwacji wejścia w wyznaczonym oknie czasowym przy najpopularniejszych bramach, drogach lub punktach widokowych, a to, które parki to robią, zmienia się z roku na rok — sprawdź aktualne wymogi każdego parku, zanim ostatecznie ułożysz trasę, bo przyjazd bez wymaganej rezerwacji może skończyć się odprawieniem z niczym.

Tak, i to znacząco. Ograniczenia prędkości, przepisy alkoholowe, legalność marihuany, przepisy o broni i stawki podatku od sprzedaży różnią się w zależności od stanu, więc przy podróży samochodem przez kilka stanów warto sprawdzić konkretne zasady każdego z nich, zamiast zakładać, że wszędzie są takie same. Wiek uprawniający do picia alkoholu — 21 lat — to jedyna reguła obowiązująca w całym kraju.