ปักกิ่ง

พระราชวังต้องห้าม (พิพิธภัณฑ์พระราชวัง) เป็นกลุ่มพระราชวังใหญ่ที่สุดในโลก อาคารที่หลงเหลือ 980 หลังเรียงตามแกนเหนือ-ใต้ที่แม่นยำ เข้าทางประตูอู่เหมินตรงกลาง ข้ามสะพานน้ำทองคำ จะเห็นท้องพระโรงไท่เหอเตี้ยนตั้งตระหง่านข้างหน้า อาคารไม้ที่ใหญ่ที่สุดในจีน ที่เคยใช้จัดพิธีบรมราชาภิเษกบนลานหินอ่อนแกะสลักลายมังกร ลานชั้นในด้านหลังมีที่ประทับของจักรพรรดิ พระราชวังของฮองเฮา และห้องเก็บสมบัติที่รวมหยก เครื่องปั้นดินเผา ภาพวาด และงานพู่กันจีนนับพันปี ควรใช้เวลาอย่างน้อยสามชั่วโมง ผู้เยี่ยมชมตัวจริงมักกลับมาหลายครั้ง ควรผนวกกับสวนจิ่งซานด้านหลังสำหรับมุมมองพาโนรามาหลังคา และสวนจงซานที่เงียบสงบกว่าติดกัน

กำแพงเมืองจีนไม่ใช่กำแพงเดียวแต่เป็นเครือข่ายป้อมปราการยาวกว่า 21,000 กิโลเมตร ช่วงที่มีผู้เยี่ยมชมมากที่สุดอยู่ในระยะทริปหนึ่งวันจากปักกิ่ง ปาต้าหลิ่ง (70 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงเหนือ) พัฒนามากที่สุดและเข้าถึงง่ายที่สุด มีกระเช้าและทางเดินปูพื้น แต่คนแน่นมาก ควรไปก่อน 8 โมงเช้าหรือวันธรรมดา มู่เถียนอวี้ (73 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือ) คือจุดสมดุลที่แนะนำ หินก่อสมัยหมิงที่บูรณะแล้ว มีกระเช้าขึ้นและรางเลื่อนลง เงียบกว่าปาต้าหลิ่งแต่สิ่งอำนวยความสะดวกครบ จินซานหลิ่ง (130 กิโลเมตรทางตะวันออกเฉียงเหนือ) เหมาะกับนักเดินป่า กำแพงกึ่งบูรณะทอดตามสันเขา พระอาทิตย์ขึ้นจากหอสังเกตการณ์ฝั่งตะวันออกเป็นหนึ่งในภาพถ่ายที่เป็นสัญลักษณ์ที่สุดของจีน ซือหม่าไถ (120 กิโลเมตร) เป็นช่วงเดียวที่เปิดกลางคืน ให้เดินชมกำแพงส่องไฟใต้ดวงดาว ฤดูใบไม้ผลิ (เมษายน-พฤษภาคม) และฤดูใบไม้ร่วง (กันยายน-ตุลาคม) เป็นช่วงที่เหมาะที่สุด

ย่านหูท่งของปักกิ่ง เครือข่ายตรอกแคบเรียงรายด้วยบ้านลานชั้นเดียว (ซื่อเหอเยวี่ยน) คือโครงสร้างที่หลงเหลือของเมืองที่ถูกสร้างใหม่เป็นเมืองหลวงสมัยใหม่ ย่านทะเลสาบสือชาไห่ (โฮ่วไห่ เฉียนไห่ ซีไห่) รักษาพื้นที่หูท่งเชื่อมต่อกันรอบทะเลสาบสามแห่ง ที่ระเบียงบาร์ ร้านชา และร้านอาหารเล็กเรียงรายริมน้ำ หนานหลัวกู่ซ่าง ตรอกเหนือ-ใต้ที่กลายเป็นถนนคนเดินช้อปปิ้ง ดึงดูดคนรุ่นใหม่มาชมร้านบูติกอิสระและคาเฟ่บนดาดฟ้า ต้าฉื่อหลาน ย่านหูท่งการค้าทางใต้ของเทียนอันเหมิน ยังคงบรรยากาศการค้าปักกิ่งเก่า ร้านยาแผนโบราณ ร้านผ้าไหม และร้านฉวนจู้เต๋อ (สถาบันเป็ดปักกิ่ง ก่อตั้งปี 1864) ยังเปิดให้บริการที่นี่

วัดสวรรค์ (เทียนถาน) มรดกโลกยูเนสโก คือสถานที่ที่จักรพรรดิราชวงศ์หมิงและชิงประกอบพิธีประจำปีอธิษฐานขอผลผลิตอุดม หอสวดมนต์เพื่อการเก็บเกี่ยว อาคารทรงกลมหลังคาสามชั้นบนลานหินอ่อนสามระดับ เป็นหนึ่งในโครงสร้างที่จดจำได้ง่ายที่สุดในสถาปัตยกรรมจีน สวนโดยรอบ (267 เฮกตาร์ ใหญ่กว่าพระราชวังต้องห้ามสี่เท่า) น่าสนใจไม่แพ้กัน ควรมาตอนเช้าตรู่เพื่อร่วมชมชาวปักกิ่งวัยเกษียณฝึกไทเก๊ก เต้นรำ ร้องงิ้วปักกิ่ง เล่นไพ่ และเล่นว่าว สวนเป่ยไห่ หนึ่งในสวนจักรพรรดิที่เก่าแก่ที่สุดของจีน (ย้อนไปศตวรรษที่ 10) เป็นทะเลสาบล้อมรอบด้วยเจดีย์ขาวบนเกาะหยก พระราชวังฤดูร้อน (อี๋เหอหยวน) บนทะเลสาบคุนหมิงผสมผสานวัดและศาลาบนเนินอายุยืนยาวกับทะเลสาบภูมิทัศน์กว้างใหญ่

เป็ดปักกิ่งคือเมนูเด่นของเมืองและเป็นหนึ่งในประสบการณ์การกินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก เป็ดทั้งตัวย่างในเตาแขวนจนหนังกรอบสีน้ำตาลเข้มเป็นเงา จากนั้นหั่นเสิร์ฟที่โต๊ะห่อด้วยแป้งบางพร้อมต้นหอม แตงกวา และซอสถั่วหวาน ร้านฉวนจู้เต๋อ (ก่อตั้งปี 1864) และต้าตงเป็นสองร้านที่มีชื่อเสียงที่สุด นอกจากเป็ดปักกิ่ง วัฒนธรรมอาหารของปักกิ่งยังครอบคลุมอาหารข้างทางมุสลิมหุยตามถนนหนิวเจีย (เนื้อแกะเสียบไม้ ขนมปังงา) เจี้ยนปิ่ง (แพนเค้กคาวยามเช้าที่ขายทุกรถเข็นข้างถนน) จ๋าเจี้ยงเมี่ยน (เส้นหมี่หนาในซอสถั่วเหลืองหมัก) และหม้อไฟปักกิ่งที่ใช้น้ำซุปแกะใสกับเนื้อแกะหั่นบางและซอสงา แตกต่างจากหม้อไฟเสฉวนที่เผ็ดจัด

เขตศิลปะ 798 (ต้าซานจื่อ) สร้างในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์ทหารเก่าทศวรรษ 1950 ได้พัฒนาเป็นย่านศิลปะร่วมสมัยสำคัญแห่งหนึ่งของเอเชีย แกลเลอรีอย่าง UCCA Center for Contemporary Art ครอบครองโรงงานสไตล์เบาเฮาส์ขนาดใหญ่ ศิลปะข้างถนน งานประติมากรรม และร้านหนังสืออิสระเรียงรายตามตรอก เข้าชมฟรีส่วนใหญ่ นอกจากเขต 798 โครงสร้างพื้นฐานวัฒนธรรมของปักกิ่งยังรวมศูนย์การแสดงแห่งชาติ (หรือที่เรียกกันว่า 'ไข่' โดมไทเทเนียมและกระจกที่ผุดขึ้นจากทะเลสาบเทียมใกล้เทียนอันเหมิน) และสวนโอลิมปิกพร้อมสนามรังนกและเวเทอร์คิวบ์จากโอลิมปิก 2008 ที่ยังคงโดดเด่นทางสถาปัตยกรรม