Shanghai

De Bund is de bekendste boulevard van Shanghai — een rivierwandeling met 52 gebouwen in stijlen van neoklassiek tot art deco, gebouwd tussen de jaren 1860 en 1930, toen Shanghai het financiële knooppunt van Oost-Azië was. Het voormalige HSBC-gebouw, het douanehuis met zijn klokkentoren en het Peace Hotel (waar Noël Coward Private Lives schreef) verankeren het architectonische ensemble. 's Avonds verlichten beide oevers: de stenen gevels van de Bund gloeien goudkleurig, terwijl de torens van Pudong met led-schermen pulseren. Steek de rivier over met de Bund Sightseeing Tunnel (een kitscherige maar vermakelijke rit) of de praktischere veerboot. Aan de Pudong-kant biedt het uitkijkdek van de Shanghai Tower op de 118e verdieping (op 546 meter het hoogste overdekte uitkijkdek ter wereld) op heldere dagen een panorama over de hele Yangtze-delta. De glazen skywalk van de Oriental Pearl Tower en de 'flesopener'-brug bovenin het Shanghai World Financial Center bieden lagere maar even dramatische perspectieven.

De voormalige Franse Concessie (Faguo Zujie), van 1849 tot 1943 door Frankrijk bestuurd, is de charmantste wandelwijk van Shanghai. Wukang Road, een korte gebogen straat met Londense plataan en flatgebouwen uit de jaren dertig, is een hotspot voor sociale media geworden — het wigvormige Normandie Apartments-gebouw aan de zuidpunt is de meest gefotografeerde woongevel van Shanghai. De omliggende stegen (Anfu Road, Yongkang Road, Changle Road) concentreren onafhankelijke koffiebranders, cocktailbars, kunstboekhandels en restaurants van Michelin-bekroonde Franse keuken tot Sichuan-noedelzaakjes. De shikumen — de kenmerkende stegenhuizen van Shanghai die een Chinese hofindeling combineren met een Europese stenen poort (shi-ku-men) — overleven in enclaves als Tianzifang (een wirwar van stegen vol galeries en winkels) en Xintiandi (een gepolijster herontwikkeling met restaurants en bars in gerestaureerde shikumen). De wijk loont doelloos dwalen — sla een willekeurige steeg in en het weefsel van het dagelijkse leven onthult zich.

De Yu-tuin (Yuyuan), tussen 1559 en 1577 aangelegd door een Ming-ambtenaar voor zijn bejaarde vader, perst rotspartijen, koivijvers, met draken bekroonde muren en paviljoens samen in twee hectare klassieke Chinese tuinkunst. De Exquisite Jade Rock (een poreuze rots van vijf ton uit het Tai-meer) is het middelpunt. De omringende Yuyuan-bazaar — een toeristisch complex in traditionele stijl — is druk maar herbergt Nanxiang Mantou Dian, het legendarische stoomrestaurant dat als de uitvinder van de xiaolongbao geldt. De resterende stegen van de oude stad (Fangbang Road, de oude tempelmarkt) geven een glimp van het Shanghai van vóór de verdragshaven, al wordt het gebied geleidelijk herontwikkeld. De Stadsgodtempel (Chenghuang Miao) blijft een actieve taoïstische tempel te midden van de handel. Een vroege ochtend vermijdt de ergste drukte en vangt de tuin in zijn sfeervolste licht.

De eetidentiteit van Shanghai draait om delicate, licht zoete smaken, anders dan de pittigheid van Sichuan of de rijkdom van de Kantonese keuken. Xiaolongbao — dunwandige soepdumplings gevuld met varkensvlees en een hete, hartige bouillon, gegeten door een gaatje te bijten, de soep op te slurpen en dan in zwarte azijn met gesneden gember te dopen — is de beroemdste bijdrage van de stad aan de Chinese keuken. Din Tai Fung en Jia Jia Tang Bao behoren tot de meest gewaardeerde keukens. Shengjianbao, de gebakken neef met een knapperige bodem en een sesam-bosui-korst, is de andere klassieker. Hongshao rou (roodgestoofde buikspek, zoet en smeuïg), bosui-olienoedels en dronken kip zijn Shanghainese thuiskeukenklassiekers. Van oktober tot december domineert harige krab (da zha xie) uit het nabije Yangcheng-meer de menukaarten — de oranje kuit geldt als een seizoensdelicatesse.

Shanghai heeft een van de boeiendste hedendaagse-kunstecosystemen van Azië opgebouwd. De cultuurcorridor van de West Bund langs de Huangpu ten zuiden van Xuhui bundelt grote instellingen op loopafstand: het Long Museum (een van de grootste privémusea ter wereld), het Yuz Museum (hedendaagse kunst in een omgebouwde vliegtuighangar), Tank Shanghai (vijf hergebruikte vliegtuigbrandstoftanks) en het project van het Centre Pompidou × West Bund Museum (de eerste buitenlandse vestiging van het Parijse instituut). M50 aan Moganshan Road, een cluster galeries in omgebouwde textielfabrieken, blijft de oorspronkelijke kunstwijk — bohemienser en studiogerichter dan de gepolijste West Bund. De Power Station of Art, in een omgebouwde elektriciteitscentrale, organiseert de Shanghai Biennale. Het Shanghai Museum aan het Volksplein bezit een van de mooiste collecties brons, keramiek, kalligrafie en schilderkunst van China — gratis toegang.

Shanghai Pudong International Airport (PVG), de belangrijkste internationale poort, is met de Maglev-trein (7 minuten naar Longyang Road op 431 km/u, daarna overstappen op de metro) of metrolijn 2 (zo'n 70 minuten naar het Volksplein) met het centrum verbonden. Shanghai Hongqiao Airport (SHA) verwerkt de meeste binnenlandse vluchten en de hogesnelheidstreinen vanaf het aangrenzende station — treinen naar Peking (4,5 uur), Hangzhou (1 uur), Suzhou (30 minuten) en Nanjing (1,5 uur) vertrekken frequent. Het metronet (20 lijnen, ruim 800 kilometer) is het langste ter wereld en dekt de stad volledig. De Franse Concessie verken je het best te voet of met een deelfiets. Het klimaat is subtropisch: de zomers (juni–september) zijn heet en vochtig met regelmatig meer dan 35 °C; de winters (december–februari) zijn vochtig en kil. Voorjaar (maart–mei) en herfst (oktober–november) zijn de ideale maanden. De Gouden Week (1–7 oktober) maakt alle toeristische plekken propvol.