Geld in Namibie

Twee munten, één koers: de Namibische dollar en de rand

Namibië gebruikt de Namibische dollar (NAD, N$), die één op één aan de Zuid-Afrikaanse rand (ZAR) is gekoppeld. De rand is in heel Namibië wettig betaalmiddel, dus je geeft beide munten door elkaar uit en krijgt vaak een mengsel als wisselgeld. De koppeling werkt maar één kant op: de Namibische dollar wordt in Zuid-Afrika níét aangenomen. Rijd je aan het eind van de reis de grens over, geef dan eerst je Namibische dollars uit of wissel ze om. Wisselen doe je in Windhoek, bij een bank of wisselkantoor; euro's worden overal aangenomen om te wisselen, maar de gunstigste route is simpelweg pinnen na aankomst. Voorbij Windhoek dunt het bankwezen snel uit — Swakopmund heeft nog behoorlijke voorzieningen, maar Lüderitz, de lodges rond Etosha en de woestijnstreken werken met contant geld of een vooraf afgesproken kaartbetaling.

Pinnen in Windhoek, want daarna houdt het op

De pinautomaten zitten geconcentreerd in Windhoek, Swakopmund, Walvis Bay, Lüderitz en een paar grotere plaatsen langs de hoofdwegen; de automaten van de grote banken werken betrouwbaar met een Nederlandse betaal- of creditcard. Bij de rustkampen van Etosha staat hooguit een basale automaat waarvan de betrouwbaarheid wisselt — reken er niet op. Bij Sossusvlei en de Fish River Canyon staat er geen. Lodges en afgelegen campings verwachten een kaartbetaling bij het inchecken of een overboeking vooraf. De strategie is dus eenvoudig en niet onderhandelbaar: neem in Windhoek genoeg contant geld op voor de hele self-drive, inclusief brandstof, want tankstations in afgelegen streken zijn soms alleen-kaart en soms alleen-contant, en welke van de twee kom je pas ter plekke te weten.

Kaart waar het toeristisch is, contant waar het stil is

Visa en Mastercard worden aangenomen bij de meeste lodges, hotels in het middensegment, grotere supermarkten en tankstations met een shop in Windhoek en Swakopmund. Contactloos betalen met telefoon is buiten Windhoek zeldzaam, en zelfs een gewone contactloze terminal is geen zekerheid — neem een fysieke kaart mee en reken niet op je telefoon. Kleine pensions, gemeenschapscampings (NamibRand, Damaraland, de streek rond Kaokoland) en marktkraampjes zijn alleen-contant. De parkkosten van NWR, de beheerder van de nationale parken, kun je vooraf met de kaart betalen op het kantoor in Windhoek. Neem voor lodges in Damaraland, Kaokoland en de Caprivi vooraf contact op over hoe ze betaald willen worden. En voor de borg van de huurauto — de grootste post van deze reis — vraagt het verhuurbedrijf vrijwel altijd een echte creditcard op naam van de bestuurder.

Wat de reis kost, en waar het geld naartoe gaat

Namibië is geen goedkope bestemming, en de reden zit in de vorm van de reis: je betaalt voor afstand. De huurauto met de verzekering erbij en de brandstof voor een lus van twee weken zijn samen de grootste post, daarna de overnachtingen — de zelfvoorzienende kampen van NWR in de parken zitten onderaan de ladder, de lodges in het middensegment ver daarboven, en de luxe woestijnlodges rekenen in Amerikaanse dollars per persoon en verwachten betaling vooraf. Parkentree wordt per persoon per dag geheven. Eten uit is in Windhoek en Swakopmund betaalbaar, en een braai met wildvlees is de betaalbare klassieker. De grootste geldfout op een self-drive is te krap begroten op brandstof en op de buffer voor omwegen: afstanden en onverwachte routewijzigingen jagen de kosten sneller op dan in een compacte bestemming, dus reken de kilometers uit voordat je het budget vastzet.