Colombo, Sri Lanka

De zeezijde is de plek om te beginnen. De Galle Face Green, een lange boulevard langs de Indische Oceaan, is de gemeenschappelijke huiskamer van Colombo — op zijn levendigst in de late namiddag, wanneer vliegerverkopers, gezinnen en verliefde stelletjes samenkomen en een rij straatkraampjes isso wade bakt en achcharu (ingelegd fruit) serveert terwijl de zon boven het water ondergaat. Daarachter is het Fort-district het historische en zakelijke hart: tussen de nieuwe torens staan fraaie monumenten uit het handelsverleden — de sierlijke gevels van Cargills en Millers, de bakstenen klokkentoren-vuurtoren en bovenal het prachtig gerestaureerde Oude Hollandse Hospitaal, het oudste gebouw van de wijk, herrezen als binnenplaats vol restaurants, bars en boetieks — een van de prettigste plekken in de stad voor een maaltijd of een borrel. Het Presidentieel Paleis en de koloniale straten met zuilengalerijen belonen een rustige wandeling.

Net ten noorden van Fort is Pettah Colombo op volle sterkte — de grote bazaar van de stad, een dicht raster van smalle straten waar elke steeg gespecialiseerd is in een handel: textiel in de ene, elektronica in de volgende, dan specerijen, goud, ijzerwaren en verse waar, alles te midden van een gedrang van handkarren, tuktuks en kruiers. Het is heet, luid en opwindend, en de beste plek om de commerciële pols van de stad te voelen (reis licht, let op je tas en omarm de chaos). Boven de markt verrijst een van de meest gefotografeerde bouwwerken van Colombo, de Jami Ul-Alfar-moskee — een opvallend rood-wit gestreept gebouw uit het begin van de 20e eeuw, buiten gebedstijden toegankelijk voor respectvolle bezoekers. Rond Pettah weerspiegelen de oude Hollandse Wolvendaal-kerk, hindoetempels en de Pettah Floating Market het gelaagde, multiculturele karakter van de wijk.

Weg van de drukte heeft Colombo een rustigere, culturele kant. De Gangaramaya-tempel, een van de belangrijkste boeddhistische tempels van de stad, is een eclectische schatkamer van schrijnen, beelden en curiosa, en zijn serene uitloper, de Seema Malaka, drijft op platforms boven het Beira-meer in een rustige compositie van paviljoens, ontworpen door de befaamde architect Geoffrey Bawa — een prachtige plek bij schemering. Vlakbij staat de Independence Memorial Hall met zijn zuilengalerij in een ceremonieel park, en het Nationaal Museum, het grootste van Sri Lanka, schetst de geschiedenis van het eiland van de oude koninkrijken tot de koloniale tijd in een statig wit gebouw. Het lommerrijke Viharamahadevi-park, de grootste groene ruimte van de stad, en de gracieuze oude wijk Cinnamon Gardens — met haar herenhuizen, galerieën, cafés en de beste restaurants van de stad — tonen het zachtere gezicht van Colombo, een welkom contrast met de hitte en drukte van het centrum.

Colombo eet uitzonderlijk goed, en het eten is reden genoeg om te blijven. Sri Lankaanse rijst en curry — een spreiding van kleine gekruide gerechten rond rijst, met kokossambol en poppadom — is de dagelijkse glorie; hoppers (komvormige gefermenteerde pannenkoekjes, vaak met een ei) en string hoppers zijn ontbijt- en avondklassiekers; en kottu roti, gehakt platbrood dat met groente, ei en vlees op de bakplaat wordt geroerbakt op een ratelend ritme, is het kenmerkende straatgeluid van de stad. Verse zeevruchten, short eats (hartige snacks) en de erfenis van de Ceylon-thee maken een schitterende eetcultuur compleet, van straatkar tot door Bawa ontworpen fine dining. Colombo is ook de belangrijkste toegangspoort van het eiland: de internationale luchthaven Bandaranaike (CMB) en de trein- en wegverbindingen van de stad leiden naar de rest van Sri Lanka — de cultuurstad Kandy en het centrale bergland met zijn theeplantages en treinritten, de vestingstad Galle en de zuidelijke stranden, en de oude steden van de culturele driehoek in het noorden. Een dag of twee in Colombo gaat vanzelf over in het eiland daarbuiten.