Overzicht
Houten UNESCO-stad
Multiculturele harmonie
Diverse keuken
Poort naar het regenwoud
Paramaribo, de hoofdstad van Suriname aan de oever van de Surinamerivier, is een van de meest bijzondere en minst bezochte hoofdsteden van Zuid-Amerika — een vochtige, ontspannen, Nederlandstalige tropische stad waarvan het historische centrum een opmerkelijk goed bewaard ensemble van koloniale houtbouw is en waarvan de bevolking tot de meest diverse en harmonieus gemengde ter wereld behoort. De historische binnenstad, UNESCO-werelderfgoed, is een raster van brede straten omzoomd met elegante wit geschilderde houten gebouwen in een unieke mengeling van Nederlandse koloniale vorm en lokaal materiaal en vakmanschap — waaronder de enorme Sint-Petrus-en-Paulus-kathedraal, een van de grootste houten gebouwen van Amerika, het Fort Zeelandia aan de rivier (de 17e-eeuwse geboorteplek van de stad, nu een museum), het Presidentieel Paleis en de lommerrijke Palmentuin erachter. De stad staat bekend om haar religieuze en culturele samenleven: een synagoge en een moskee staan vreedzaam zij aan zij in dezelfde straat, vlak bij Hindoeïstische mandirs, katholieke en protestantse kerken en Chinese tempels — een zichtbare uitdrukking van de manier waarop de Hindostaanse, Javaanse, Creoolse, Marron-, Chinese, inheemse en Nederlandse gemeenschappen samenleven. Die mix maakt het eten uitzonderlijk: roti en curry uit Hindostaanse keukens, nasi en bami en saoto-soep uit Javaanse warungs, de Creoolse pom (een ovenschotel van geraspte pomtajer en kip), Chinese gerechten en verse riviervis, allemaal te eten op de levendige Centrale Markt en in de eethuizen van de stad. De Waterkant, de oude houten huizen, de markten en het ontspannen tempo nodigen uit tot dwalen, en Paramaribo is de poort naar Surinames grootste schat — het ongerepte Amazoneregenwoud van het binnenland, met Marron- en inheemse dorpen, het Centraal Suriname Natuurreservaat (UNESCO), jungle lodges, rivierreizen en de lederschildpadden van de Galibi-kust. Paramaribo is het hele jaar heet en vochtig; de drogere seizoenen (ruwweg februari tot april en augustus tot november) zijn het aangenaamst en het meest geschikt voor tochten het regenwoud in.
Ontdek Paramaribo
De historische houten binnenstad
Het historische centrum van Paramaribo is zijn glorie — UNESCO-werelderfgoed, erkend om de unieke versmelting van Nederlandse koloniale stedenbouw met lokale bouwtradities, vrijwel volledig uitgevoerd in wit geschilderd hout. Brede straten zijn omzoomd met elegante houten herenhuizen, hun luiken en veranda's verweerd door het tropische klimaat, en enkele markante gebouwen springen eruit: de immense neogotische Sint-Petrus-en-Paulus-kathedraal, een van de grootste houten bouwwerken van Amerika, vanbinnen prachtig gerestaureerd; het Fort Zeelandia aan de rivier, de 17e-eeuwse vesting waar de stad begon, nu een uitstekend historisch museum; het witte Presidentieel Paleis tegenover het Onafhankelijkheidsplein; en daarachter de Palmentuin, een serene tuin van hoge koningspalmen. Door de stille straten van de binnenstad wandelen, vooral in het koelere ochtend- of gouden avondlicht, is de kern van een bezoek aan Paramaribo — een koloniaal stadsbeeld zoals nergens anders in Amerika.
Een multiculturele stad
Suriname is een van de etnisch en religieus meest diverse landen ter wereld, en nergens toont zich dat levendiger — of harmonieuzer — dan in Paramaribo. Het symbool van het samenleven is het beeld van de Neveh Shalom-synagoge die vreedzaam pal naast de moskee aan de Keizerstraat staat, een muur en een parkeerplaats delend, een veelgeprezen zinnebeeld van verdraagzaamheid. Eromheen liggen, binnen een klein gebied, sierlijke Hindoeïstische mandirs, katholieke en protestantse kerken en Chinese tempels, die de Hindostaanse, Javaanse, Creoolse, Marron-, Chinese, inheemse en Nederlandse gemeenschappen weerspiegelen. Die mix doortrekt het dagelijks leven — in de talen op straat (Nederlands is de officiële taal, maar het Sranantongo is de omgangstaal), in de festivals, en vooral in het eten. Deze gelaagde, vreedzame diversiteit verkennen, met de markten en buurten die haar uitdrukken, is een van de meest lonende kanten van de stad.
Eten, de Waterkant en de poort naar het regenwoud
De diversiteit van Paramaribo maakt het een heerlijke plek om te eten. Hindostaanse rotizaken serveren flinterdun roti met kerriekip, aardappel en kousenband; Javaanse warungs bieden nasi en bami goreng, saté en de troostende saoto-soep; Creoolse keukens maken pom (een ovenschotel van geraspte pomtajer en kip) en pastei; en Chinese restaurants en verse riviervis maken het af, het best geproefd op de levendige Centrale Markt en in de ontspannen eethuizen van de stad. De Waterkant, de rivierstraat met oude houten pakhuizen, is een prettige plek om te zitten en naar de brede bruine Surinamerivier te kijken. Maar de rol van de stad is voor de meeste reizigers die van poort naar het buitengewone binnenland van Suriname — ruim negentig procent van het land is ongerept Amazoneregenwoud. Vanuit Paramaribo gaan tochten de rivieren op naar traditionele Marron- en inheemse dorpen, naar jungle lodges en het Centraal Suriname Natuurreservaat (UNESCO), naar het Brownsberg Natuurpark en het uitgestrekte Brokopondostuwmeer, en naar het Galibi-reservaat aan de kust waar reuzenlederschildpadden nestelen. Weinig hoofdsteden openen zo rechtstreeks op zulke ongerepte wildernis.
Waarom is Paramaribo een bezoek waard?
Twee dingen springen eruit: de op de UNESCO-lijst geplaatste historische binnenstad van witte Nederlandse koloniale houtbouw — zoals nergens anders in Amerika — en het buitengewone, harmonieuze multiculturele leven, gesymboliseerd door een synagoge en moskee die zij aan zij staan. Voeg daar een heerlijk diverse eetscene aan toe en de rol van de stad als poort naar Surinames ongerepte Amazoneregenwoud, en deze weinig bezochte hoofdstad beloont de nieuwsgierige reiziger die ver van de gebaande paden zoekt.
Wat is de beste tijd om Paramaribo te bezoeken?
Suriname is het hele jaar heet en vochtig, net ten noorden van de evenaar. De drogere seizoenen — ruwweg februari tot april en augustus tot november — zijn het aangenaamst voor de stad en, belangrijker nog, het best voor tochten het regenwoud in, wanneer de rivierstanden en paden gunstiger zijn. De nattere maanden brengen zware tropische buien. Wanneer je ook gaat, reken op hitte en vocht en neem regenbescherming mee.
Welke taal spreekt men in Suriname?
Nederlands is de officiële taal — een erfenis die Suriname uniek maakt in Zuid-Amerika — en wordt gebruikt in bestuur, onderwijs en media. In het dagelijks leven spreken de meeste mensen ook Sranantongo, een op het Engels gebaseerde creooltaal die als omgangstaal tussen de gemeenschappen dient, naast Sarnami-Hindostaans, Javaans en andere talen. Voor Nederlandse en Belgische reizigers is de taal een groot voordeel: je verstaat en wordt verstaan.
Kan ik vanuit Paramaribo het regenwoud bezoeken?
Ja — het is de voornaamste reden om naar Suriname te komen, en Paramaribo is de poort. Ruim negentig procent van het land is ongerept Amazoneregenwoud, en tochten vanuit de hoofdstad gaan de rivieren op naar traditionele Marron- en inheemse dorpen, naar jungle lodges, naar het Centraal Suriname Natuurreservaat (UNESCO) en het Brownsberg-park, en naar de Galibi-kust waar lederschildpadden nestelen. De tochten variëren van daguitstapjes tot meerdaagse rivier- en jungle-expedities, het best geregeld via lokale operators en in de drogere maanden.
1 vertegenwoordiging in deze stad, gegroepeerd per regio.