Tokio

Het kruispunt van Shibuya — waar bij groen tot wel 3.000 mensen tegelijk uit alle richtingen oversteken — verbeeldt Tokio's georganiseerde intensiteit. Eromheen zorgen de winkeltorens van Shibuya (het dakterras SHIBUYA SKY van Scramble Square biedt 360 graden uitzicht), de jeugdkroegen van Center Gai en het Hachiko-standbeeld (ontmoetingsplek en symbool van trouw sinds de trouwe hond hier in de jaren dertig op zijn overleden baasje wachtte) voor permanente menselijke energie. Shinjuku, tien treinminuten verderop, valt uiteen in aparte werelden: de westkant met zijn wolkenkrabberblok, bekroond door de gratis uitkijkplatforms van het Tokyo Metropolitan Government Building (243 meter, het beste stadsuitzicht voor nul yen), de oostkant met het uitgaansdistrict Kabukicho (Japans grootste, nu in opmars met de Tokyu Kabukicho Tower) en de zuidkant rond New South Exit met Shinjuku Gyoen — een onberispelijke tuin van 58 hectare die Franse formele, Engelse landschaps- en Japanse traditionele stijl verenigt. Golden Gai, een cluster van meer dan 200 piepkleine bars met elk 6 tot 8 plaatsen, bewaart een verdwijnend Tokio: intiem, excentriek en ondanks zijn alleen-voor-locals-reputatie steeds toeristvriendelijker.

Asakusa bewaart de sfeer van het Edo-tijdperk (1603-1868) rond Senso-ji, de oudste tempel van de stad, gesticht in 628. De iconische Kaminarimon (Donderpoort) met zijn enorme rode lampion markeert de ingang van Nakamise-dori, een winkelstraat van 250 meter met traditionele hapjes, ambachten en souvenirs die naar de wierookgevulde hoofdhal van de tempel leidt. Een vroeg bezoek (voor 7 uur) toont de tempel in relatieve rust. De nabije Tokyo Skytree is met 634 meter de hoogste vrijstaande zendtoren ter wereld — de uitkijkdekken op 350 en 450 meter reiken op heldere dagen tot aan de berg Fuji. Aan de overkant van de Sumida-rivier bewaren de straten rond Asakusa een nostalgisch Tokio van traditionele ambachtswinkels, kissaten (ouderwetse koffiehuizen) en tempurarestaurants die al generaties dezelfde recepten serveren. De wijk komt tot leven tijdens festivals — het Sanja Matsuri (mei) is Tokio's grootste en uitbundigste shinto-feest, met meer dan honderd draagbare schrijnen die door zingende ploegen door de straten worden gedragen.

De Meiji-schrijn (Meiji Jingu) beslaat een bosrijk heiligdom van 70 hectare in het hart van Tokio — als je door de torenhoge torii-poort en over het grindpad onder de kamferbomen loopt, valt het stadsrumoer volledig weg en ontstaat een spirituele ruimte die onmogelijk lijkt gezien de ligging tussen Shinjuku en Shibuya. De schrijn, gewijd aan keizer Meiji en keizerin Shoken, trekt met Nieuwjaar 3 miljoen bezoekers en is het toneel van traditionele shinto-bruiloften (in het weekend zie je er soms een). Loop je naar het zuiden, dan beland je in Harajuku — een totaal andere wereld rond Takeshita-dori, een smalle voetgangersstraat vol tienermode, crêpezaakjes, kawaii-cultuur en cosplay. Omotesando, de met bomen omzoomde boulevard die Harajuku met Aoyama verbindt, is Tokio's Champs-Élysées — flagshipstores van luxemerken in architectonisch gedurfde gebouwen (Prada van Herzog & de Meuron, Tod's van Toyo Ito) flankeren beide zijden. De achterstraatjes van Ura-Harajuku en Cat Street bieden onafhankelijke Japanse ontwerpers en vintagewinkels — Tokio's modecreativiteit op haar toegankelijkst.

Tokio telt meer Michelinsterren dan welke stad ook ter wereld — meer dan 200 — van legendarische sushitoonbanken tot vernieuwende Frans-Japanse fusion. De buitenmarkt van Tsukiji blijft een paradijs voor fijnproevers, ook al verhuisde de groothandelsmarkt zelf in 2018 naar Toyosu: kraampjes verkopen de versste sashimi, tamagoyaki (zoete omelet) en oesters voor directe consumptie. De Toyosu-markt (op afspraak toegankelijk voor het bekijken van de tonijnveiling vanaf 5.30 uur) zet de groothandelstraditie voort. Ginza, naast Tsukiji, combineert Japans meest prestigieuze winkeldistrict (Mitsukoshi, Wako en flagshipstores) met uitzonderlijke gastronomie — van het oorspronkelijke Sukiyabashi Jiro (de inspiratie voor de documentaire 'Jiro Dreams of Sushi') tot de food halls in de kelders van warenhuizen (depachika), die ambachtelijke wagashi (Japanse zoetigheid) en bentodozen als kunst presenteren. Ramen reikt van de romige tonkotsu van de Ichiran-keten tot specialisten in een hokje die elk één recept perfectioneren. Izakaya's (Japanse kroegrestaurants) rond de rokerige yakitorikraampjes onder het spoor bij Yurakucho bieden de meest authentieke eetervaringen — gegrilde spiesjes, bier van de tap en een sfeer die in decennia niet is veranderd.

Akihabara (Electric Town) is het mondiale epicentrum van de otaku-cultuur (geeks en fans) — gebouwen van meerdere verdiepingen vol manga, animemerchandise, figuurtjes, retrogames en elektronica, inclusief de beroemde maid cafés waar verkleed personeel themagerechten serveert en liedjes zingt. De wijk is uitgegroeid van een naoorlogse elektronicamarkt tot een popcultuurbestemming die de enorme creatieve industrie van Japan weerspiegelt. Het nabije Nakano Broadway is een minder toeristisch alternatief met zeldzame verzamelobjecten en vintagemanga. Buiten Akihabara doordringt popcultuur heel Tokio: teamLab Borderless op Odaiba (verhuisd naar Azabudai Hills) maakt meeslepende digitale kunstinstallaties, het Ghibli-museum in Mitaka (alleen met kaartjes vooraf, maanden van tevoren uitverkocht) eert de animatie van Miyazaki, en Pokémon Center-winkels op diverse locaties bedienen fans van alle leeftijden. Themacafés — Gundam, Kirby, Square Enix — bieden tijdelijke belevenissen. De Don Quijote-discountwinkels (Donki), tot diep in de nacht open, zijn op zichzelf een culturele ervaring met verdiepingen vol bizarre Japanse producten tot aan het plafond.

Tokio's groen biedt rust tussen de wijken in. Shinjuku Gyoen verenigt drie tuinstijlen over 58 hectare — het kersenbloesemseizoen (eind maart tot begin april) trekt enorme maar geordende massa's. De Oosttuinen van het keizerlijk paleis, gratis en open voor publiek, omringen de residentie van de keizer met grachten, muren en traditionele aanleg. Het Ueno-park clustert het Nationaal Museum van Tokio (Japans oudste en uitgebreidste), het Nationaal Museum voor Westerse Kunst (Le Corbusier, UNESCO), de Ueno-dierentuin en de Shinobazu-vijver naast tempelterreinen. Dagtrips verruimen de ervaring: Kamakura (1 uur naar het zuiden), de voormalige shogun-hoofdstad, biedt de Grote Boeddha (Daibutsu) en tientallen tempels; Nikko (2 uur naar het noorden) toont de rijk versierde Toshogu-schrijn tussen cederbossen; en de berg Fuji, op heldere dagen vanuit Tokio te zien, is in het seizoen (juli-september) beklimbaar of te bewonderen vanuit het Hakone-gebied met zijn warmwaterbronnen, openluchtmuseum en kabelbaan. De Chinatown en waterkant van Yokohama liggen op slechts 30 treinminuten.

Tokio's nachtleven is even gevarieerd als de stad zelf. Roppongi trekt buitenlanders en nachtbrakers naar zijn clubs en bars rond de complexen Roppongi Hills en Tokyo Midtown — de Roppongi-kunstdriehoek (Mori Art Museum, National Art Center, Suntory Museum) biedt overdag cultuur die 's avonds in nachtleven verandert. De Golden Gai van Shinjuku biedt intieme bars met zes plaatsen en thema's van jazz tot horrorfilms. Kabukicho heeft een deel van zijn louche reputatie afgeschud en herbergt nu legitiem amusement, waaronder het Robot Restaurant (een theatrale ervaring vol zintuigprikkels). Shimokitazawa, ten westen van Shibuya, is Tokio's hub voor livemuziek en indiecultuur, met kleine zalen, vintagewinkels en een bohemienne geest. Ebisu en Daikanyama trekken een verfijnder publiek met wijnbars, ambachtelijke cocktails en restaurants. Voor een typisch Tokio-moment is middernachtelijke karaoke in een privékamer (karaoke box) bijna een sociale verplichting — ketens als Big Echo en Joysound hebben Engelstalige liedjesbibliotheken. De laatste treinen rijden rond middernacht; de nachtwijken stemmen zich af op de menigte die na middernacht wacht op de eerste rit om 5 uur.

Tokio's spoorsysteem is het efficiëntste ter wereld — JR (Japan Railways), Tokyo Metro en de Toei-metro dekken elke hoek. Schaf een Suica- of Pasmo-IC-kaart aan (oplaadbaar, werkt op alle treinen, bussen en in convenience stores). Het 72-uurs Tokyo Subway Ticket is voor toeristen uitstekend. Treinen rijden ongeveer van 5 uur tot middernacht — plan de laatste treinen goed, want taxi's zijn ook op korte ritten aanzienlijk duurder dan de trein. Narita Airport (NRT) ligt 60 tot 90 minuten naar het oosten via de Narita Express of Skyliner; Haneda Airport (HND) is dichterbij, 20 tot 30 minuten via de monorail of de Keikyu-lijn. Tokio is buitengewoon veilig — een van de laagste criminaliteitscijfers ter wereld voor een grote stad. Contant geld blijft belangrijk ondanks de groeiende kaartacceptatie; houd een redelijke contante reserve in yen bij de hand, want sommige restaurants, winkeltjes en automaten nemen alleen contant. Convenience stores (7-Eleven, Lawson, FamilyMart) zijn culturele instituten — 24/7 open met geldautomaten, prima maaltijden en essentiële diensten. Een paar Japanse zinnetjes helpen enorm: sumimasen (pardon), arigato gozaimasu (dank u). Download Google Translate met het Japanse offline pakket. De kersenbloesem in de lente (eind maart-april) en de herfstkleuren (half november-december) zijn hoogseizoen — boek maanden vooruit.